Ikaw at Ako

Paminsan-minsan, may mga araw pa rin talagang naiisip kita. Na kahit gaano katagal nang panahon ang lumipas, iniisip ko pa rin kung kamusta ka na kaya? Kumakain ka ba sa oras? Nakakatulog ka ba nang maayos? Ano na kaya ang ginagawa mo? Masaya ka na ba ulit? Iniisip mo rin ba ako? O isang alaala na lang ba akong matagal nang kumupas para sa iyo?

Sa mga pagkakataong lumilipad ang mga tanong na yan sa isip ko, madalas kong titigan ang nag-iisang larawan mong pinakaiingatan ko. Siguro hindi ako ganito ka miserable kung nandirito ka. Siguro, ayos lang sa akin kung talikuran man ako ng lahat kasi alam kong nandyan ka. Siguro pupunasan mo ang aking mga luha kada iiyak ako at sasabihing “ayos lang yan, di naman kita iiwan.” Siguro patatawanin mo ako tulad noon. Miss na miss na miss na miss na miss na miss na kita. Kahit taon na ang lumipas, ikaw pa rin talaga. Walang iba. Hindi naman sa pinipilit kita, pero pwede bang bumalik ka na?

Hindi ko maipaliwanag iyong pangungulila ko sa’yo. Masyadong malalim na sobrang nakakalunod na, hindi ko alam kung makakaahon pa ba ako o hindi na. Masyadong masakit sa damdamin, hirap na akong huminga. Masyadong maigting na para bang sabik na sabik akong masilayan kang muli at makulong sa iyong mga bisig. Sa lugar kung saan ako nararapat. Sa lugar kung saan ligtas ako, kung saan panatag ako. Kung saan masaya ako kahit ikaw lang at ako.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s